MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ: İş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
13/05/2011 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 12/07/2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 13/02/2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;
1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1. ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
2- İddianamede iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/2. maddesinin uygulanmasının talep edildiği gözetilmeden sanığa ek savunma hakkı verilmeden hakkında TCK’nın 116/4 maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılarak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı diğer yönleri incelenmeyen hükmün istem gibi BOZULMASINA, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.