MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2011 tarih ve 2011/373 E- 2011/425 K sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 16/12/2011 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içinde 07/03/2014 tarihinde ‘‘tehdit’’ suçunu işlediği ve bu suçtan yapılan kovuşturma sonucunda Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2015 tarihli 2014/482 E- 2015/238 K sayılı kararıyla TCK’nın 106/1.1 cümle. maddesi gereğince 2800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanması için ihbarda bulunulması sonucu önceki hükümlerin açıklandığı, ancak hükmün açıklanmasına esas alınan mahkumiyetin karar tarihinden sonra CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış ise de; sanığın güncel adli sicil kaydının incelenmesinde deneme süresi içinde 25/12/2015 tarihinde işlediği TCK’nın 103/1-2.cümle maddesine uyan suça istinaden Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/03/2016 tarih ve 2016/30 E- 2016/52 K sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmeyerek yapılan incelemede;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça konu iş yerinde bulunan kamera kaydına göre; suçun saat 04:05 ile 04:11 arasında işlendiği ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında suç tarihinde gece vaktinin saat 05:15’te sona erdiği, bu nedenle iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken aynı Kanun’un 116/4. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının “iş yeri dokunulmazlığını bozma” yerine “konut dokunulmazlığını bozma” olarak, hüküm kısmında uygulama maddesinin 116/2 yerine 116/1 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Tüm dosya içeriğine göre; olay tarihinde müştekinin sorumlusu olduğu iş yerinde çalışan sanığın, kendisinde bulunan anahtar ile suça konu iş yerine girdiği, iş yeri içinde bulunan müdüriyet odasının anahtarını ise her zaman bırakıldığını bildiği yerden alarak oda kapısını açıp çekmecede bulunan parayı çaldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak sanık hakkında eksik ceza tayini,
2- Suça konu iş yerinde bulunan kamera kaydına göre; suçun saat 04:05 ile 04:11 arasında işlendiği ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında suç tarihinde gece vaktinin saat 05:15’te sona erdiği ve hırsızlık suçunun gece vakti gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Müştekinin 16/08/2011 tarihinde sanık hakkında şikayetten vazgeçtiğini belirten dilekçe sunduğu ve 19/08/2011 tarihli duruşmada zararının tamamının sanığın ablası tarafından giderildiğini beyan ettiği, aynı duruşmada tanık olarak ifadesi alınan ...’ın da müştekinin zararını karşıladığını ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; müştekiden suç nedeniyle oluşan zararının sanığın yakını tarafından hangi tarihte giderildiği sorularak, etkin pişmanlığın kovuşturma başlamadan önce gerçekleşmiş olması durumunda TCK'nın 168/1., kovuşturma başladıktan sonra gerçekleşmiş olması durumunda ise aynı Kanun'un 168/2. maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.