MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddine, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin 2020/18599 Esas sayılı dosyasının incelememize konu dosya ile bağlantılı olması üzerine bu dosya üzerinden birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07/11/2018 tarih 2018/3579 Esas 2018/2370 Karar sayılı ilamı ile 30/04/2019 tarih 2019/2029 Esas 2019/1304 Karar sayılı ilamının birlikte yapılan incelemesinde;
I- Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklar müdafii, 2018/3579 Esas sayılı hükmü 04/02/2019 günlü dilekçe ile yasal süresinde temyiz etmiş ise de sanığın bulunduğu cezaevinden gönderdiği 19/02/2019 ve 25/02/2019 günlü dilekçeler ile “avukatımın yapmış veya yapacağı hiçbir temyiz başvurusunu kabul etmiyorum dosyanın bir an önce gerekli merciince onaylatılıp gereğinin yapılmasını talep ediyorum” şeklindeki beyan dikkate alındığında sanık müdafiinin 5271 sayılı CMK’nın 261. maddesine göre sanığın istemine aykırı şekilde temyiz başvurusunda bulunamayacağının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle dosyanın İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
II- Sanıklar hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkemenin 2019/2029 Esas sayılı dosyası ile ilgili olarak sanıkların üzerine atılı suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan doğrudan zarar görmeyen müştekinin davaya katılma hakkı bulunmadığından ve buna rağmen verilen katılma kararı da hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden; katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
III- Sanıklar hakkında katılan ...’e karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkemenin 2019/2029 Esas sayılı dosyası ile ilgili olarak sanıklara yüklenen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu için 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesinde öngörülen cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan ilk derece mahkemelerince verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
IV- Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’a karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklar ..., ... müdafiileri duruşmalı inceleme yapılması talebinde bulunmuş ise de, hükmedilen hapis cezasının süresine göre CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca duruşmalı inceleme yapılması uygun görülmediğinden, dosya üzerinden yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında, Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2018 tarihli hükmü ile katılan ...’a yönelik mala zarar verme suçundan 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedildiği, bu hükme ilişkin aleyhe istinaf talebi olmadığı halde istinaf talepleri üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 2018/3579 Esas sayılı ilamıyla ilk derece mahkemesinin hükmünün ilgili fıkraları kaldırılarak sanıklar hakkında katılan ...’a yönelik mala zarar verme suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin müvekkilinin suç mahallinde bulunduğuna, orada görüldüğüne, dair delil olmadığına, talepleri araştırılmadan usulen eksik hesaplama yaparak hukuka aykırı karar verildiğine, eksik araştırma yapıldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin dikkate alınması gerektiğine, yapılan arama ve el koyma işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna, baz istasyonlarına zarar vermediğine, müvekkilinin beraat etmesi gerektiğine, aksi halde asgari hadden cezalandırılması ve TCK’nın 39. maddesinden yararlanması gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin sanığın nakliye işi yaptığına, atılı suçlara katılmadığına, suçlara bilerek ve isteyerek katıldığına dair delil olmadığına, TCK’nın 39. maddesinden yararlanması gerektiğine, TCK’nın 43. maddesinden arttırım yapılırken teşdit gerekçesinin yetersiz olduğuna, müvekkilinin kendi payına düşen zararı karşılamak istediğine, dosya kapsamına göre şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığına, sanığın tahliye edilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanıklar hakkında Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2018 tarihli hüküm ile katılan ...’a yönelik mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 43/1, 62 maddeleri uyarınca sonuç olarak belirlenen 1 yıl 13 ay hapis cezası aleyhe istinaf istemi olmadığı ve hükmü aleyhe değiştirme yasağı bulunduğu gözetilmeden sanıkların 2018/3579 Esas sayılı ilamı ile sonuç ceza olarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanıklar hakkında katılan ...’a yönelik mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1, 43/1, 62 maddeleri uyarınca sonuç olarak 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
V- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...’e karşı hırsızlık ve mala zarar verme suçları, sanıklar ... ve ...’nın Vodafone’a karşı hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile sanıklar ... ve ...’nın katılan ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Sanıklar ..., ... müdafiileri duruşmalı inceleme yapılması talebinde bulunmuş ise de, CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca duruşmalı inceleme yapılması uygun görülmediğinden, dosya üzerinden yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında, Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2018 tarihli hükmü ile katılan ...’e yönelik mala zarar verme suçundan 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezasına katılan ...’a yönelik mala zarar verme suçundan 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedildiği, bu hükme ilişkin istinaf talepleri üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin hükmünün ilgili fıkraları kaldırılarak sanıklar hakkında katılan ...’e yönelik mala zarar verme suçundan 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezasına ve katılan ...’a yönelik mala zarar verme suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında yeterli bilgi ve belge toplanmaması nedeniyle usul ve yasaya aykırı olarak alt sınırdan mahkumiyet hükümleri kurulduğu, sanıklar hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiği, sanıklar hakkında TCK’nın 142/5. maddesinin uygulanması gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin müvekkilinin suç mahallinde bulunduğuna, orada görüldüğüne, dair delil olmadığına, talepleri araştırılmadan usulen eksik hesaplama yaparak hukuka aykırı karar verildiğine, eksik araştırma yapıldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin dikkate alınması gerektiğine, yapılan arama ve el koyma işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna, baz istasyonlarına zarar vermediğine, müvekkilinin beraat etmesi gerektiğine, aksi halde asgari hadden cezalandırılması ve TCK’nın 39. maddesinden yararlanması gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin sanığın nakliye işi yaptığına, atılı suçlara katılmadığına, suçlara bilerek ve isteyerek katıldığına dair delil olmadığına, TCK’nın 39. maddesinden yararlanması gerektiğine, TCK’nın 43. maddesinden arttırım yapılırken teşdit gerekçesinin yetersiz olduğuna, müvekkilinin kendi payına düşen zararı karşılamak istediğine, dosya kapsamına göre şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığına, sanığın tahliye edilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla 2018/3579 Esas ile 2019/2029 Esas sayılı istinaf kararları hukuka uygun bulunduğundan, katılan ... vekili ile sanıklar Emin ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 22.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.