MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılması yerine ¼ oranında artırım yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143/1 ve 168/2. maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 2 yıl 7 ay 7 gün yerine 2 yıl 7 ay 8 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmiş ise de, 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılması yerine ¼ oranında artırım yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04/03/2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, yukarıda eleştiri konusu yapılan ve sanıkların gerçekte alması gereken ceza miktarlarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanıkların lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmeleri mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.