MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, silahlı tehdit, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdur ... vekilinin suça sürüklenen çocuk hakkında yalnızca silahla tehdit suçundan verilen beraat kararını temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik mağdur ... vekili ve kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a- Silahla tehdit suçu yönünden;
Yaşı küçük mağdur ...’ın 24.03.2015 ve yasal temsilcisi ...’ın 03.06.2015 tarihli duruşmalarda suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadıklarını, davaya katılmak istemediklerini beyan etmeleri karşısında ; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.05.2014 tarihli, 2013/287 Esas ve 2014/273 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, mağdura 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu vekil ile 18 yaşından küçük mağdurun kanuni temsilcisinin iradelerinin çelişmesi halinde mağdurun kanuni temsilcisinin iradesine üstünlük tanınması gerektiğinden, mağdur vekilinin temyize hak ve yetkisi bulunmaması nedeniyle,
b- Kasten yaralama suçu yönünden;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin,
Temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan temyiz itirazlarına gelince;
Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK’nın 141/1,143, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, mahkumiyet hükmünün verildiği 24/12/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.