MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 10/06/2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 05/07/2014 tarihinde hırsızlık suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 5237 sayılı TCK 'nın 141/1 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, kararın 10/07/2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulması nedeniyle önceki hükmün açıklandığı anlaşılmakla; sanığın denetim süresi içinde işlediği 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri kapsamına alındığı anlaşılmakla, sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde 26/06/2017 tarihinde işlediği TCK’nın 292/1. maddesindeki suçundan dolayı verilen 5 ay hapis cezasının 28/10/2019 tarihinde kesinleşen 2017/789 E- sayılı ilamı nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olmasının sonuca etkili olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında TCK’nın 141, 143, 168/1 maddeleri uyarınca verilen 4 ay 20 gün hapis cezasından aynı Kanunun 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılarak 3 ay 26 gün hapis cezasına hükmolunması gerekirken 3 ay 16 gün hapis cezasına hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy