MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İşyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen "suçların gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesinin" suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli halleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre 15 yıl olağan ve 22 yıl 6 ay olağanüstü zamanaşımı sürelerinin geçmediği belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 06/11/2015 tarihli duruşmada hazır olan sanıktan son sözü sorulmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.