MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen hükmün, okuma yazma bilmeyen yengesi ...’a Tebligat Kanunu'nun 24. maddesi uyarınca komşu huzurunda usulüne uygun tebliğ edilmediği ve tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın 09.03.2020 tarihli dilekçesi ile temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğu, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisi CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan sanığın talebinin reddine ilişkin mahkemenin 17.03.2020 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşıldığından, eski hale getirme talebinin kabulüyle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın, müştekiye ait eve, kapı kilidi üzerinde unutulan anahtar ile girmesi şeklinde meydana gelen olayda, kapı üzerinde takılı halde unutulan anahtarın; haksız yere elde bulundurulan anahtar özelliği bulunmaması sebebi ile sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-d maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.