Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1 ve 168/1. maddeleri gereğince 8 ay hapis ve 100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin KAYSERİ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2018 tarihli ve 2018/179 esas, 2018/858 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/03/2021 gün ve 94660652-105-38-879-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/03/2021 gün ve 2021/303012 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
1- 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olamamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece 100 gün adli para cezasına hükmedildikten sonra, takdir edilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle para cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
2- 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde yer alan “Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir. ' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesine göre “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” kapsamında olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılmak
suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1-5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olamamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece 100 gün adli para cezasına hükmedildikten sonra, takdir edilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilecek miktar ile çarpılması suretiyle para cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
2-5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde yer alan “Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir. ' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesine göre “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” kapsamında olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (KAYSERİ) 3.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 10.09.2018 tarihli ve 2018/179 Esas, 2018/858 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 22/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.