Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs ve nitelikli olarak konut dokunulmazlığının ihlaline teşebbüs suçlarından sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesi delaletiyle 142/2-h-2, 116/1, 119/1-c, 35/2 (2 kez) ve 62. (2 kez) maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis ve 1 yıl 3 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2015 tarihli ve 2014/634 esas, 2015/354 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/03/2021 gün ve 94660652-105-45-5257-2020- Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/03/2021 gün ve 2021/35886 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre;
1- Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs suçu yönünden yapılan incelemede;
Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesinin uygulandığı, bu madde gereğince verilecek cezanın alt sınırının 5 yıl olduğunun belirtilmesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 196/2. maddesi gereği alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasının gerektiren suçlarda sanığın yakalama emri üzerine dahi olsa istinabe sureti ile sorguya çekilemeyeceğinden, sanığın mahkemesince sorgusu yapılmadan savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 196/2. maddesine muhalefet edilmesinde,
2-Nitelikli olarak konut dokunulmazlığının ihlaline teşebbüs etme suçu yönünden yapılan incelemede; 5237 saylı Kanun'un 116/2. maddesi gereğince hükmolunan 10 ay hapis cezasından, anılan Kanun’un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat oranında arttırım yapıldığında 20 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak sanığa fazla ceza tayini ile 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesini takiben, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde,
Kabule göre de,
3-Sanık ...’ın, olayın diğer sanığı ... ile birlikte hırsızlık amacıyla müştekinin dairesinin bulunduğu apartmana girip daire kapısına zarar verdiklerinin, ancak kapıyı açamadıklarının anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde eksik ceza tayin edilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1- 1 No’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında; sanık ...’ın, yakalama sureti ile başka mahkeme tarafından sorguya çekilemeyeceği gözetilmeden savunma hakkı kısıtlanarak yargılamaya devamla hırsızlık suçundan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle 1 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (ALAŞEHİR) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 31.03.2015 tarihli ve 2014/634 E., 2015/354 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine,
2- 3 No’lu kanun yararına bozma isteminin incelenmesinde;
Sanık ...’ın, olayın diğer sanığı ... ile birlikte hırsızlık amacıyla müştekinin dairesinin bulunduğu apartmana girip daire kapısına zarar verdiklerinin, ancak kapıyı açamadıklarının anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde eksik ceza tayini nedeniyle 3 no’lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ALAŞEHİR) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 31.03.2015 tarihli ve 2014/634 E., 2015/354 K. sayılı kararın belirtilen nedenle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, verilen kararın niteliğine göre 2 no’lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 20/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.