MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 62 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise aynı Kanun’un 116/1. ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2014 tarihli ve 2013/516 Esas, 2014/681 Karar sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/03/2016 gün ve 2525/2015 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2016 gün ve 2016/132223 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle, Dairemizin 26/10/2016 tarih ve 2016/11362 E. - 2016/14298 K. sayılı kararı ile, Kanun Yararına Bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2014 tarihli ve 2013/516 Esas, 2014/681 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince bozulmasına, suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraatine; hırsızlık suçu bakımından ise “TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca hükmolunan 3 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim ile sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis olarak belirlenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına karar verildiği ve hükmün kesinleştiği, infazın bu ilama göre yapılması gerektiği halde, mahkemenin anılan ilamı bozma kararı olarak değerlendirip dosyayı yeni esasa kaydederek yeniden hüküm kurmasının hukuki sonuç doğurmayacağı, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan ve infaz kabiliyeti bulunmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.