MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama sonucunda, Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2013 tarihli ve 2013/256 Esas 2013/551 Karar sayılı ilâmı ile sanığın TCK’nın 142/1-b, 116/1 ve 151. maddeleri gereğince 2 yıl, 6 ay ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonunda; 17.10.2017 gün ve 2015/22766 Esas, 2017/11864 Karar sayılı ilâm ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin onanmasına, mala zarar verme suçundan verilen cezanın bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2021 gün, KD/2021/57960 sayılı karar düzeltme talebi üzerine CMK'nın 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, müştekinin 30 TL parasının çalındığı anlaşılmakla sanık hakkında TCK 145. maddesinin uygulanması gerektiğinden, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 17.10.2017 tarih, 2015/22766 esas ve 2017/11864 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen cezanın onanmasına karar verilmesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,
Yargıtay 17. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonunda; 17.10.2017 gün ve 2015/22766 Esas, 2017/11864 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin verilen onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesinde atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş ve sanığın adli sicil kaydında daha ağır ceza içeren hükümlülüğü bulunmasına karşın, daha hafif olan mahkumiyetin tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Müştekinin tüm aşamalarda ki beyanlarına göre; 30 TL’sinin çalındığının anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.