Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 29, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.900,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/09/2019 tarihli ve 2018/684 esas, 2019/596 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23/03/2021 gün ve 3406-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/04/2021 gün ve 2021/42153 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, anılan mahkeme kararının diğer sanıklar hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet hükümleri yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma ve düşme kararı verilmesine ilişkin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10/11/2020 tarihli ve 2020/22227 esas, 2020/12341 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, her ne kadar sanık ...'ın katılana ait inşaatta işçi olarak çalıştığı ve alacaklarının ödenmemesi sebebiyle diğer sanıklarla birlikte inşaatın çatısındaki kiremitleri ofise atarak ve hızar motoru ile çatıdaki tahtaları keserek yüklenen suçu işlediği kabul edilmiş ise de; 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesindeki "Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hale getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." ve anılan Kanun'un 73/4. maddesindeki " Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür..."şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, suçtan zarar gören ...'ın 05/08/2019 havale tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında kamu davasının aynı kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık ...’ın, katılana ait inşaatta işçi olarak çalıştığı ve alacağının ödenmemesi sebebiyle inşaatın çatısındaki kiremitleri ofise atarak ve hızar motoru ile çatıdaki tahtaları keserek yüklenen suçu işlediği kabul edilmiş ise de; 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesindeki " Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hale getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikayeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." ve anılan Kanun'un 73/4. maddesindeki " Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür..." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, suçtan zarar gören ...'ın 05/08/2019 havale tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; sanık ... hakkındaki kamu davasının TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkındaki (AMASYA) 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen, 03.09.2019 tarihli ve 2018/684 E., 2019/596 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; açılan kamu davasının, 5237 sayılı TCK'nın 73/4-6 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.