MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, düşme
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii, şikayetçi ...
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat ve düşme hükümlerine yönelik şikayetçi ... vekilinin temyiz isteminin incelemesinde;
Mala zarar verme suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen ...’nın davaya katılma hakkı bulunmadığından, hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesine gelince;
Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, yapılan eksikliği giderme işlemi üzerine şikayetçi kurum vekilinin 16/12/2019 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ederek katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşılmakla, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. madde ve fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek ve sanık ...’ın yokluğunda verilen 03/03/2014 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerekirken, yokluğunda verilen hükmün sanığın doğrudan MERNİS adresine çıkarıldığı anlaşılmakla, “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve aynı konutta annesine yapılan 01/04/2014 tarihli tebligat işleminin usule aykırı olmasından dolayı geçersiz olduğu, öğrenme üzerine 08/04/2014 tarihinde temyiz eden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıkların kamu malına zarar verme suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/4 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 07/08/2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.