Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2019/391 esas, 2020/518 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/05/2021 gün ve 5684/2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2021 gün ve 2021/71464 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, sanıkların, mahkumiyetine karar verilen diğer sanıklardan ...'ın sevk ve idaresinde bulunan araç ile müştekinin işletmiş olduğu Kadoil ... Petrol isimli iş yerinde bulunan oto yıkama bölümüne gelerek aracı yıkadıktan sonra silme bahanesiyle güvenlik kameralarının görüş açılarını kapatmak ve petrolde çalışanların kendilerini görmelerini engellemek amacıyla aracı oto yıkama makinasının önüne getirdikleri, burada önce mahkumiyetine karar verilen diğer sanıklar ..., ... ile sanık ...'in yıkadıkları aracı silme bahanesiyle etrafı gözetledikleri, sanık ...'ın ise aracın içinde olduğu, ardından da sanıklardan ... ve ...'ın, aracı önüne park etmeleri nedeniyle görüş açısını kapattıkları oto yıkama makinasının yanına gelip kilidine zarar vererek açtıkları ve içindeki paraları alarak olay yerinden uzaklaşmaları şeklinde gerçekleşen somut olayda, sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davası hakkında, mala zarar verme suçu ile birlikte işledikleri iddia olunan hırsızlık suçundan yapılan yargılama sonucunda suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığından bahisle beraatlerine karar verildiği görülmekle, mala zarar verme suçunun beraat kararı verilen hırsızlık suçuyla bağlantılı olduğu ve her iki suçun birlikte işlendiğinin iddia edildiği, sanıkların mala zarar verme suçunu işlediklerine dair de mahkumiyetlerine yönelik her türlü şüpheden uzak, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin, beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanıklar ... ve ... ile kanun yararına bozma istemi dışında kalan sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle açılan dava üzerine yapılan yargılama sonucunda, hükmün gerekçe kısmında, atılı suçları sanıklar ... ve ...’ın birlikte işlediğinin kabul edildiği, yine gerekçede sanıklar ... ve ...’in üzerlerine atılı hırsızlık suçunu işlediklerinin her türlü şüpheden uzak biçimde sabit olmadığından bahisle beraatlerine karar verildiğinin belirtildiği, ancak sanıklar ... ve ...’in üzerlerine atılı mala zarar verme suçu bakımından hükmün gerekçesinde bir delil değerlendirmesi yapılmadığı, duruşmada hazır bulunan Cumhuriyet savcısının da esas hakkındaki mütalaasında sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmalarına, sanıklar ... ve ...hakkında ise üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesini istediği ve kararın bu mütalaaya uygun olarak verildiği belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetlerine, sanıklar ... ve ...’in hırsızlık suçundan beraatlerine karar verilmekle birlikte mala zarar verme suçundan tüm sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmek suretiyle hüküm ve gerekçe arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçuyla ilgili olarak Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 17/11/2020 tarihli ve 2019/391 Esas - 2020/518 Karar sayılı hükümlerin 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 29/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.