Hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın mahkumiyetine dair Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.03.2015 tarih, 2014/557-2015/205 sayılı hükümlerin Dairemizin 14/11/2016 gün ve 2016/12888-2016/15185 sayılı ilamı ile “Sanığın aşamalarda, yüklenen suçları işlemediğini savunması, katılanın suça konu paraları koyduğu soyunma dolabının bulunduğu koridoru gösterir kamera kaydının bulunmaması, dosya içerisindeki 20.12.2013 tarihli parmak izi mukayesesine ilişkin uzmanlık raporuna göre, soyunma dolabı kapağı iç kısmı kilit aksamı alt tarafından elde edilen 1 adet parmak izinin mukayeseye elverişsiz olması, sanığın odasında ve aracında yapılan aramalarda suça konu paraların ele geçmemesi ve sanığı soyunma dolaplarının bulunduğu koridorda gördüklerini ifade eden tanıklar ... ile ...'in sanığı atılı suçları işlerken gördüklerine ilişkin bir beyanlarının bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçları işlediğine dair inkara yönelik savunmasının aksini gösterir, mahkumiyetine yeter nitelikte, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2016 gün ve 2016/400611 sayılı itirazı ile dosyanın dairemize gönderilmesi üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede Dairemizce 09.01.2017 tarihli karar ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine ve dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiş ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2021 tarihli kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, Dairemizce verilen 14.11.2016 tarihli bozma kararının kaldırılmasına ve dosyanın Dairemize gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmesinden sonra dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;
Dosya incelerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy