MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sadece sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik olduğu; kamu malına zarar verme suçu bakımından suçtan zarar görme ihtimali bulunan Karayolları Genel Müdürlüğüne, Dairemizin 15/04/2021 tarihli, 2020/7955 E., 2021/8370 K. sayılı kararı üzerine 27/05/2021 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edilmesine karşın, kararın adı geçen kurum tarafından temyiz edilmediği ve suçun gece saat 21.00 sıralarında işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa hırsızlık suçundan zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2-Sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a-Sanığın Karayolları 4. Bölge Müdürlüğü 47. Şube Şefliği'nin deposunun kapı kilidini kırmak suretiyle zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 151/1 maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,
b-Dosya kapsamından suça konu malzemelerin, Karayolları 4. Bölge Müdürlüğü 47. Şube Şefliğince depo olarak kullanılan yerde bulunduğunun anlaşılması karşısında; suça konu yerin, iş yeri gibi kullanılan yerlerden olup olmadığı, herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği ve iş yeri eklentisi olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmayacağının tartışılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
c-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, ek savunma hakkı verilmeden belirtilen maddenin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı hırsızlık suçundan diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, bozma sonrası kamu malına zarar verme suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 03/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.