MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Konut dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında nitelikli mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından açılan dava sonucunda İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2013 tarihli ve 2011/405 E., 2013/525 K. sayılı kararıyla nitelikli mala zarar verme suçundan TCK’nın 152/1-c, 62 ve 51. maddeleri gereğince erteli 10 ay hapis cezasına hükmolunduğu, konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin ise TCK’nın 116/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanık müdafiinin bu karara itirazı üzerine İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 tarihli ve 2014/75 değişik iş sayılı kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırıldığı ve mahkemenin yeniden yaptığı yargılama sonucunda 13.05.2014 tarihli ve 2014/72 E., 2014/185 K. sayılı kararıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraat kararı verildiği, katılan vekilinin konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından verilen beraat kararı ile sanık müdafiinin mala zarar verme suçu bakımından verilen mahkûmiyet kararlarını temyiz etmeleri üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2016 tarihli ve 2016/101703 no’lu tebliğnamesine istinaden Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda 12.03.2019 tarihli ve 2017/3142 E., 2019/3508 K. sayılı kararla konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından verilen beraat kararının onanması suretiyle hükmün kesinleştiği, mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ise bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle 12.06.2019 tarihli ve 2019/207 E., 2019/385 K. sayılı kararla yeniden mahkûmiyet kararı verildiği, bu kararın da sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.02.2021 tarihli ve 2020/15228 E., 2021/1717 K. sayılı kararıyla onanmasına karar verilmek suretiyle mala zarar verme suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmünün de kesinleştiği;
Bilahare Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 13.05.2014 tarihli ve 2014/72 E., 2014/185 K. sayılı beraat kararına ilişkin ikinci kez düzenlenen 12.06.2017 tarihli ve 2014/289581 no’lu tebliğnameye istinaden sehven yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 25.06.2019 tarihli ve 2017/4612 E., 2019/11190 K. sayılı bozma kararı üzerine mahkemece bu kez 15.12.2020 tarihli ve 2019/445 E., 2020/514 K. sayılı kararla verilen mahkûmiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de;
Mahkemenin 13.05.2014 tarihli ve 2014/72 E., 2014/185 K. sayılı kararıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararının Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.03.2019 tarihli ve 2017/3142 E., 2019/3508 K. sayılı kararıyla onanmak suretiyle kesinleşmesi nedeniyle öncelikle CMK’nın 308. maddesi kapsamında Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 25.06.2019 tarihli ve 2017/4612 E., 2019/11190 K. sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz yasa yoluna başvurularak, anılan kararın kaldırılmasının sağlanması ve sonrasında mahkemenin 15.12.2020 tarihli ve 2019/445 E., 2020/514 K. sayılı kararının yok hükmünde olduğunun kabulü gerektiği dikkate alınarak dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.