Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2012 tarihli ve 2012/327 Esas 2012/760 Karar sayılı kararının,o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine,Yargıtay (Kapatılan )17.Ceza Dairesinin 07/06/2016 tarihli ve ... Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçu yönünden hükmün onanmasına;işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden ise hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği,işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20/09/2021 tarihli ve KD – 2021/81488 sayılı itirazı üzerine dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca sanığın TCK'nun 119/1-c maddesi yönünden verilen cezanın artırılması gerektiğinden bahisle, sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesi yönündeki İTİRAZININ KABULÜNE, Yargıtay (Kapatılan )17.Ceza Dairesinin 07/06/2016 tarihli ve ... Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara yönelik düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında,kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi
Bozmayı gerektirmiş,o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy