Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 35 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2013 tarihli ve 2013/69 Esas, 2013/108 sayılı kararının 02/04/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 18/06/2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 35 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2014 tarihli ve 2014/309 Esas, 2014/426 sayılı kararının Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 16/05/2018 tarihli ve 2016/2326 Esas, 2018/7120 karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın atılı hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143, 145, 168/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanunu'nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2020 tarihli ve 2018/623 Esas, 2020/253 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/01/2021 gün ve 19030-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/01/2021 gün ve 2021/4270 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 35 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2013 tarihli ve 2013/69 Esas, 2013/108 sayılı kararının 02/04/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 18/06/2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 35 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2014 tarihli ve 2014/309 Esas, 2014/426 sayılı kararının Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 16/05/2018 tarihli ve 2016/2326 Esas, 2018/7120 Karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın atılı hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143, 145, 168/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanunu'nun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2020 tarihli ve 2018/623 Esas, 2020/253 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre,
1-18/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 63 üncü maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143/1. maddede yer alan “Üçte birine kadar” ibaresinin “Yarı oranında” şeklinde değiştirilmesi karşısında, sanığın 13/01/2013 tarihli eylemi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesi uygulanmak suretiyle tespit edilen 2 yıl hapis cezasından, anılan Kanun'un 143. maddesi gereğince 1/3 oranında artırım yapılarak 2 yıl 8 ay hapis cezası yerine, 1/2 oranında yapılan artırım sonucunda 3 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesinde,
2-Hükmün açıklanmasına ilişkin ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2014 tarihli ve 2014/309 Esas, 2014/426 sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, anılan Yargıtay ilamında yer alan, " Sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklandığı ve bu durumda hükmün değiştirilmeden aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçundan açıklanması geri bırakılan hükümde verilen hapis cezasına ilişkin hüküm açıklanırken, açıklanması geri bırakılan hükümde yer almayan TCK’nın 58. maddesindeki tekerrüre ilişkin hükümlerin uygulanması suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması," şeklindeki gerekçe ile söz konusu kararın bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonucunda da sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca "Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar artırılır." hükmü gözetilmeden, yazılı şekilde ½ oranında arttırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,
2-Hükmün açıklanmasına ilişkin ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2014 tarihli ve 2014/309 Esas, 2014/426 sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 16/05/2018 tarihli ve 2016/2326 Esas, 2018/7120 Karar sayılı ilamında yer alan, “Sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklandığı ve bu durumda hükmün değiştirilmeden aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçundan açıklanması geri bırakılan hükümde verilen hapis cezasına ilişkin hüküm açıklanırken, açıklanması geri bırakılan hükümde yer almayan TCK’nın 58. maddesindeki tekerrüre ilişkin hükümlerin uygulanması suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması," şeklindeki gerekçe ile söz konusu kararın bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, bozma ilamı sonrasında yapılan yargılama sonucunda da sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (...) 11. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 26.02.2020 tarihli ve 2018/623 Esas, 2020/253 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından, aynı Kanunun 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında arttırım yapılarak 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 145. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 3 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, sanık hakkında TCK’nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın da hükümden çıkartılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 25/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.