MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kamu malına zarar vermek, kamu görevlisine görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, mahkemede beyan ettiği adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan MERNİS adresine yapılan usulsüz olmasından dolayı, sanığa daha sonra cezaevinde bulunduğu sırada bizzat kendisine yapılan 18.03.2015 tarihli tebliğ üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1-İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü vekilinin görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkındaki kamu davasının niteliğine ve hükmün mahiyetine göre, atılı suçtan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığı0nın davaya katılma hakkı bulunmadığından, 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE,
2-Sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanığın temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
3-Sanığın kamu görevlisine görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.05.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
4-Kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığının öğrenme üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi kurum vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.