MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümle ve 116/4. maddeleri uyarınca tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükümler kurulduğu, her ne kadar sanığın konut dokunulmazlığının ihlali eylemi uzlaşma kapsamında olsa da, suç tarihinde TCK’nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenmiş olan tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmadığının ve CMK’nın 253/3. fıkrasının ikinci cümlesi dikkate alındığında soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca TCK’nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle somut olayda 5271 sayılı CMK’nın 253/3. madde ve fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı, bu nedenle de sanık hakkında atılı suçlara ilişkin 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2. Kabule göre de,
Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken eylemin teşebbüste kalması nedeniyle cezada indirim yapılmasına ilişkin TCK'nın 35. maddesinin, takdiri indirim nedenlerine ilişkin aynı Kanun'un 62. maddesinden önce uygulanması gerektiği gözetilmeyerek TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.