Hırsızlık suçundan sanık ... ...ın (...,), 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 35/2 ve 62. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine dair İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/04/2014 tarihli ve 2013/585 esas, 2014/267 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/08/2021 gün ve 7223-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2021 gün ve 2021/104289 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2019 tarihli ve 2013/585 esas, 2014/267 sayılı ek kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde 14/07/2015 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkum olduğunun ihbarı üzerine hakkındaki erteleme kararının kaldırılması ile hapis cezasının aynen infazına karar verilmiş ise de; İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/04/2014 tarihli kararını müteakip verilen kararların, anılan mahkeme kararının kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun olacağı düşünülerek yapılan incelemede;
1)Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl hapis cezası üzerinden, anılan Kanun’un 35/2. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapıldığında bulunan 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 4 ay hapis cezası tayin edilmesini takiben, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 2 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi yerine, 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,
2)Sanığın katılana ait binanın duvarında asılı bulunan levhanın harflerini çalması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2019 tarihli ve 2013/585 esas, 2014/267 sayılı ek kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde 14/07/2015 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkum olduğunun ihbarı üzerine hakkındaki erteleme kararının kaldırılması ile hapis cezasının aynen infazına karar verilmiş ise de; İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/04/2014 tarihli kararını müteakip verilen kararların, anılan mahkeme kararının kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun olacağı düşünülerek yapılan incelemede;
Sanık ...’nun (...,) katılana ait binanın duvarında asılı bulunan levhanın harflerini çalması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl hapis cezası üzerinden, anılan Kanun’un 35/2. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapıldığında bulunan 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 4 ay hapis cezası tayin edilmesini takiben, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 2 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi yerine, 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunması nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (İSTANBUL ANADOLU) 11. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 10.04.2014 tarihli ve 2013/585 E., 2014/267 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 22/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy