Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 116/1-4, 119/1-c ve 62/1. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis ve 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2015 tarihli ve 2015/165 esas, 2015/570 sayılı kararının, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 15/01/2020 tarihli ve 2019/11865 esas, 2020/838 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlü tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 19/11/2020 tarihli ve 2015/165 esas, 2015/570 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2021 tarihli ve 2020/763 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/09/2021 gün ve 9525-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/10/2021 gün ve 2021/116107 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5271 sayılı CMK.nun 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanunun 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir” şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümde belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılanma hakkının bir uzantısı olarak, olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda ilk yargılamada görev alan Hakim Mehmet Yağcı'nın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair kararda da görev almış olduğu gözetilmeden, itirazın belirtilen yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargılamanın yenilenmesi yolu, ancak sınırlı hallerde kabul edilmiş olağanüstü bir kanun yoludur. 5271 sayılı CMK’nın 311 ile 323. maddelerinde düzenlenmiştir. Yargılamanın yenilenmesi istemi, ilk hükmü veren mahkemeye sunulur (CMK’nın 318/1. maddesi). Bu mahkeme, öncelikle istemin kabul edilebilir olup olmadığını inceleyerek bir karar verir. Bu inceleme dosya üzerinden yapılır. CMK'nın 23/3. maddesine göre yargılamanın yenilenmesi halinde, yargılamada görevli hakim, aynı işte görev alamaz. Bu halde hakim, uyuşmazlık hakkında daha önceden görüşünü bildirmiştir. Yargılama süresince görüşünü bildirmiş olan bir hakimin, yargılamanın yenilenmesi aşamasında görev yapması, hakimin tarafsızlığı ilkesi ile bağdaşmaz. Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edilebilir olup olmadığına ilişkin kararın, aynı mahkemece, fakat asıl kararı veren hakim dışındaki hakim tarafından verilmesi gerekir.
Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/165 E. - 2015/570 K. sayılı hükmünü veren hakimin .... olduğu, sanık ...’nun yüzüne karşı verilen hükme yönelik sanık ve müdafinin temyiz isteminde bulunması üzerine Dairemizin 15.01.2020 tarihli ve 2019/11865 E. - 2020/838 K. sayılı kararıyla hükümlerin onanmasına karar verilmek suretiyle sanık hakkındaki hükümlerin kesinleştiği; bilahare hükümlünün yargılamanın yenilenmesine ilişkin isteminin, aynı mahkemenin 19.11.2020 tarihli ve 2015/165 E. - 2015/570 K. sayılı ek kararı ile reddine karar verildiği, ret kararı veren mahkeme hakiminin de ... olduğu, bu ek kararın cezaevinde bulunan hükümlüye tebliğ edilmesi üzerine hükümlünün 30.11.2020 tarihli dilekçesi ile talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik itirazda bulunduğu, akabinde itiraz mercii olan Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.01.2021 tarihli ve 2020/763 D. İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır ki, asıl kararı veren hakim Mehmet Yağcı’nın yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine de karar vermesi CMK’nın 23/3. maddesine aykırılık oluşturmaktadır. Bu nedenle yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine dair kararın ortadan kaldırılmasına ve talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, itirazın reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (ANKARA) 33. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 07.01.2021 tarihli ve 2020/763 D. İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 12/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy