Konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair BURSA 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2019 tarihli ve 2018/300 esas, 2019/837 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı Asliye Ceza İlamat Masasının uzlaşma hükümlerinin uygulanması talebinin reddine ilişkin Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/07/2020 tarihli ve 2018/300 esas, 2019/837 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulüne dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/07/2020 tarihli ve 2020/780 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/10/2021 gün ve 94660652-105-16- 18850-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/10/2021 gün ve 2021/123025 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya aslının, diğer sanık Cihan Toksun yönünden istinaf incelemesi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiş olduğu anlaşılmakla onaylı dosya sureti üzerinde yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/07/2020 tarihli ve 2020/780 değişik iş sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uzlaştırma kapsamında olduğundan bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1-b maddesinin 5. alt bendine 5237 sayılı Kanun'un 117/1. maddesinde düzenlenen iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun, 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinde ortak hüküm olarak düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi halinin uzlaştırma kapsamına alındığı, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 03/03/2020 tarihli ve 2020/6990 esas, 2020/3153 karar sayılı ilâmında "....Sanıkların eylemi uzlaşma kapsamında olmayan TCK’nın 116/4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğundan...." şeklinde belirtildiği üzere, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun, aynı Kanun'un 119/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli halinin uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/07/2020 tarihli ve 2020/780 değişik iş sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesinin uzlaştırma kapsamında olduğundan bahisle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamındaki nitelikli iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun, aynı Kanun'un 119/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli halinin uzlaşma kapsamında bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu ile ilgili olarak (BURSA) 1. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 30.07.2020 tarihli ve 2020/780 Değişik iş sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 12/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.