MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, tehdit, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar duruşmasında Karabük T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve SEGBİS ile hazır edilen sanığa 30/11/2015 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, gerekçeli kararın sanığa cezaevinde 25/01/2016 tarihinde tebliğinden sonra sanığın 26/01/2016 tarihinde yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1- Sanık hakkında şikayetçi ...'ya yönelik nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, tehdit, hakaret ve nitelikli mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında; mahkemece 25/12/2012 tarih ve 2012/512 Esas-2012/897 Karar sayılı ilam ile şikayetçi ...’a yönelik hakaret suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme, şikayetçi ...’a yönelik tehdit ve katılan ...’e yönelik kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, şikayetçi ...’a yönelik nitelikli mala zarar verme suçundan ise doğrudan 6.000 TL adli para cezasına hükmedildiği ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği, hükmün kesinleştiği anlaşılmakla, denetim süresi içerisinde yeniden suç işleyen sanık hakkında duruşma açılarak yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece 30/11/2015 tarihli hüküm ile nitelikli mala zarar verme suçundan yeniden kurulan mahkumiyet hükmünün hukuken yok hükmünde olduğu anlaşılmakla sanığın konusu olmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık hakkında şikayetçi ...'ya yönelik tehdit ve katılan ...'e yönelik kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. maddesinde yazılı tehdit suçu CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaştırma kapsamına alınmış ise de; 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin 2. cümlesinin 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile aynı mağdura karşı işlenen suçlarla sınırlandırılması karşısında, sanığın uzlaşma kapsamında olmayan nitelikli mala zarar verme suçu ile uzlaşma kapsamındaki tehdit suçunu aynı mağdura karşı işlediği ve bu nedenle uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22/03/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.