MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...’in bilinen son adresi ile MERNİS adresi aynı olsa bile, bu adrese direk MERNİS şerhi ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesine göre 08.01.2016 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğ işleminin usulüne uygun olmaması nedeniyle geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin yasal süre geçtiğinden bahisle reddine karar verilmesi gerektiğine dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek ve sanık ...’in 21.02.2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür
1) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında ayrıca mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik olarak sanık ... ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a) Alt sınırı en az 5 yıl hapis cezasını gerektiren hırsızlık suçundan yargılanan sanık ...’in duruşmada hazır bulundurularak savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yakalandığı yerdeki 26.07.2015 tarihli İstanbul 63. Asliye Ceza Mahkemesi’ndeki savunması ile yetinilerek hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından hakkında kararlar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196/2 maddelerine aykırı davranılması,
b) Şikayetçi ...’ün kollukta 22.05.2015 tarihinde “22.05.2015 günü saat 02:00’ye kadar suça konu iş yerinde çalışıp, kapıyı kilitleyerek atölyeden çıktığını, aynı sabah 07:00 sıralarında kolluğun arayarak, iş yerinden hırsızlık olduğunu haber verdiğini “ ifade ettiği, dosya içerisindeki Olay ve Savcı Görüşme Tutanağı’na göre 22.05.2015 günü saat 03:20 sıralarında sanıkların kolluk tarafından şüphe üzerine yakalandıkları, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin saat 20:25’de battığı, dolayısıyla gece sayılan zaman diliminin saat 21:25’de başladığı, yine güneşin 05:35'de doğduğu dolayısıyla gece sayılan zaman diliminin 21:25 ile 04:35 saatleri arasında kaldığı anlaşılmakla, sanıkların atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinden; iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerde aynı Kanun’un 116/4 maddesinden uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanıklar hakkında eksik cezalar tayini,
c) İddianamede iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin yer almadığı halde sanıklar hakkında söz konusu maddenin uygulanmasından önce 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca, sanıklara ek savunma hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulmak suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,
d) İş yeri dokunulmazlığı suçunun birden fazla kişiyle işlenmesi nedeniyle sanıklar hakkında kurulan hükümlerde arttırım yapılırken uygulama maddesinin, 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi yerine 119/1 olarak yazılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 18.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.