MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karara yönelik temyiz istemi hakkında verilen 14/01/2021 tarihli temyiz talebinin reddine dair karara karşı herhangi bir temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararlara yönelik sanıklar ve müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar ... ile müdafiilerinin temyiz istemlerinin dosya kapsamındaki deliller itibariyle sanıklar hakkında atılı suçun sübut bulmadığına, sanıklara fazla ceza verildiğine ve sanıklar hakında TCK’nın 145. ve 168. maddeleri uyarınca indirim yapılması gerektiğine ve suçun gece vakti işlenmediğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplerle sınırlı olarak yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Suç tarihinde müştekinin saat 04.45 sıralarında evine geldiğinde 2 şahsı kaçarken gördüğünü beyan etmesi, olay yerini gösteren kamera kayıtlarına göre sanıkların saat 04.24'te katılanın evine girdiklerinin ve suça konu para ve içecekleri alarak saat 04.35’de evden çıktıklarının, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 04.30’da sona erdiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların konut dokunulmazlığının ihlali suçunu gece vakti işledikleri; ancak şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanıklar lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.