MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen 20.07.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Temyiz isteminin reddine dair 20/07/2016 tarihli ve 2015/50 Esas – 2016/116 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,
Suça sürüklenen çocukların camları kapalı ve kapıları kilitli aracın camını zorlayarak açıp, içine girdikten sonra, araç içindeki gizli bölmede bulunan araca ait yedek anahtarı bularak aracı çalıştırıp çalmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 TCK’nın 142/2-h-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden; kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan aracın kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabilecek bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının araç alınırken mevcut olması gerektiğinin, dava konusu olayda ise; suça sürüklenen çocukların park halinde bulunan aracı çalıştırarak bulunduğu yerden götürdüklerinin, trafik kazasına karışmaları sonucu aracı terk ettiklerinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 146/1. maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 146. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.