MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay tarihinde katılanın ... ... isimli iş yerine alışveriş amaçlı geldiği ve bir ürün alarak karşılığında 100 TL katılana verdiği ve katılanın da sanığa 95 TL para üstü verdiği, sanık kendisinde 5 TL olduğunu söyleyip 100 TL’yi geri almak istediği ve bu sırada katılanı sürekli konuşturarak oyaladığı, daha sonra katılanın vermiş olduğu para üstü olan 95 TL parayı katılanın vermediğini iddia ederek parayı istediği, katılanın da sanığa tekrar 95 TL verdiği, sanığın katılanın vermiş olduğu ilk para üstü olan 95 TL’yi gizlice cebine koyduğu ve katılanın kendisine tekrar verdiği 95 TL’yi de alarak iş yerinden ayrıldığı olayda; sanığın alışveriş sırasında suça konu paraları aldığının anlaşılması karşısında; mahkemenin suçun hırsızlık olduğu konusundaki kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın suça konu parayı alışveriş sırasında iş yerinden alarak ayrılması şeklindeki eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.