MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ve ...’nin yokluklarında verilen 16/12/2014 tarihli kararın tebliği için adı geçenlerin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerekirken, sanıklar ... ve ...’nin doğrudan MERNİS adreslerine Tebligat Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işlemlerinin geçersiz olduğu, öğrenme üzerine sanık ...’ın yapmış olduğu 23/01/2015 ve sanık ...’nin yapmış olduğu 23/01/2015 tarihli temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 16/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.