MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi karşısında olayın tek görgü tanığı olan ve soruşturma evresinde ifadesi alınan müştekinin tanık sıfatıyla beyanının alınmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 210. maddesine aykırı davranılması
2-Kabule göre de;
a- Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca; "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/1997 tarih 796-527 sayılı ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de sanığın adli sicil kaydına göre Ankara 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2005 tarih, 2005/368 E. 2005/199 K. sayılı ilamı ile ırza geçme suçundan verilmiş 14/11/2012 tarihinde yerine getirilen 8 yıl 15 ay 22 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK 326/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 25.05.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.