MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 tarih, 2011/274-300, 06/12/2008 gün, 144-234, 23/09/1974 tarih, 224-408 ve 16/04/1973 gün, 213-345 Esas ve Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere ve 5271 sayılı CMK'nun 42/1. maddesinin “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, sanık müdafii tarafından verilen dilekçelerin eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde bulunduğu, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğunun anlaşılması karşısında; hukuki dayanaktan yoksun olan 14/06/2016 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın hakkında yürütülen yargılama esnasında cezaevinde bulunmadığı, duruşmaları takip etmeyerek karar duruşmasına katılmadığı, gerekçeli kararın 02/06/2016 tarihinde, sanığın duruşmada bildirdiği son adreste aynı konutta oturan ehil ve reşit kişi olan yengesi Nurhan Kırım’a tebliğ edildiği, hükmü sanığın CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 14/06/2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, eski hale getirme konusundaki iddiaları yerinde görülmeyen sanığın eski hale getirme istemi ile yasal süreden sonraki temyiz isteminin, isteme uygun olarak REDDİNE, 30.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.