MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise ... adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.
Ayrıca, gerçek kişiler yönünden Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi için, muhatabın adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve daha önce kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebligatın yapılmış olması zorunludur.
İncelenen dosyada sanığın yokluğunda verilen hükmün, bildirdiği en son adresi olan “... mah., ... cad., Ufuk sok., no: 11, .../...” adresine tebliğe çıkarıldığının, tebligat adresinin tanınmadığından bahisle bila tebliğ iade edilmesi üzerine sanığın UYAP sisteminde ... adresinin de bulunmadığı belirtilerek en son bildirdiği ve tanınmayan adresine bu kez Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince tebliğ edildiğinin, mahkemece her ne kadar UYAP sisteminde sanığın ... adresinin bulunmadığı belirtilmiş ise de “Küçükbakkalköy mah., ... sok., no:11, Ataşehir/ ...” adresinin ... adresi olarak UYAP sisteminde görüldüğünün, keza Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın da daha önce aynı adrese usulüne uygun yapılan bir tebligat olmadığından geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine 10.08.2016 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.