Mala zarar verme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 52. maddeleri gereğince 2.400,00 Türk lirası, sanıklar ... ve...'nin aynı Kanun'un 151/1, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 2.000,00'er Türk lirası, suça sürüklenen çocuk Halil ...'nun aynı Kanun'un 151/1, 31/3, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, ... ve... haklarında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2018 tarihli ve 2018/262 Esas, 2018/900 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/11/2020 gün ve 15458-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/01/2021 gün ve 2020/113097 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Mala zarar verme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 52. maddeleri gereğince 2.400,00 Türk lirası, sanıklar ... ve...'nin aynı Kanun'un 151/1, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 2.000,00'er Türk lirası, suça sürüklenen çocuk Halil ...'nun aynı Kanun'un 151/1, 31/3, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, ... ve... haklarında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2018 tarihli ve 2018/262 Esas, 2018/900 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, suç tarihinde müşteki...'ın evinin ön balkon kısmında bulunan saç panjurun zorlanması sonucu yayından kaldırıldığı ve panjurun arka kısmında bulunan yaklaşık 2 m2 büyüklüğündeki balkon camının kırıldığı, müştekiler ... ve...'ın 01/10/2018 tarihli dilekçelerinde sanık...'nin kısmi ödeme yaparak zararlarını karşıladığını belirttiği, müştekilerin kısmi ödemeye ayrı ayrı muvafakatlerinin bulunduğu, sanıklar... ve ...in 01/10/2018 tarihli dilekçelerinin de benzer mahiyette olduğu, 5237 sayılı Kanun'un "Etkin pişmanlık" başlıklı 168. maddesinde yer alan "(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir...(4) Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır." şeklindeki hükümler dikkate alındığında, müştekilerin zararlarının kısmen karşılandığı ve tazmine yönelik muvafakatlerinin olduğu, nitekim hırsızlık suçu bakımından etkin pişmanlık hükmü gereği cezada indirimi yapılmış olduğu anlaşıldığından, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk haklarında mala zarar verme suçu bakımından 5237 sayılı Kanun’un 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık ... hakkında Burhaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2018 tarihli kararıyla mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı sanık müdafi tarafından itiraz edilmesi sonucu Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 30/10/2018 tarih ve 2018/1963 Değişik İş sayılı kararıyla reddine karar verilmesi nedeniyle Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 30/10/2018 tarih ve 2018/1963 Değişik İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.