Hırsızlık suçundan sanık ... ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 35/2, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 4.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2015 tarihli ve 2015/19 esas, 2015/350 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/02/2021 gün ve 20672-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/03/2021 gün ve 2021/26412 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 35/2, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 4.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2015 tarihli ve 2015/19 esas, 2015/350 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
... 14. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın diğer sanık ... yönünden, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/19901 esas, 2020/12996 karar sayılı ilâmı ile onanması sonucu kesinleşmiş bulunması karşısında, kanun yararına bozma yoluna gidilmesine kanunî imkân bulunmamakla birlikte, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2020 tarihli talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesi kapsamında anılan Dairenin onama ilâmına yönelen itiraz olarak merciince değerlendirilmesi gerektiği düşünülerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre,
1-Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesi uyarınca temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenip, anılan Kanun'un 35/2. maddesine göre 3/4 oranında indirim yapılarak 6 ay hapis cezası belirlenmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 8 ay hapis cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 62/1 ve 50/1-a maddelerinin uygulanması sonucunda 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 4.000,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,
2-Adli para cezasının tayininde bir günün karşılığı olan miktarın takdirinde uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinin yazılmamasında, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/07/2006 tarih, 2006/2-185 esas ve 2006/175 karar sayılı kararı çerçevesinde sanık aleyhine yasa yoluna başvurulması ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere hüküm bozulması mümkün olmakla;
Suç tarihinde güneşin saat 17.47’da battığı, gece vaktinin 18.47’da başladığı ve suçun 22:00’de meydana gelmesi nedeniyle sanık hakkında TCK’nun 143. maddesinin uygulanması gerektiği hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 15/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.