Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2016 tarihli ve 2015/1250 esas, 2016/656 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/02/2021 gün ve 310-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/03/2021 gün ve 2021/25543 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2016 tarihli ve 2015/1250 esas, 2016/656 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29/06/2020 tarihli ve 2020/5826 esas, 2020/6444 karar sayılı ilamında "28/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddelerii uyarınca ... zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, sanık müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada sanığın savunması alınarak aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, bozmayı gerektirmiş... " şeklinde belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddelerine temas eden hırsızlık suçundan yargılanan sanığa baro tarafından zorunlu müdafii atanmak suretiyle savunmasının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Dosya kapsamına göre, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2016 tarihli kararıyla sanık hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, sanığın 07/11/2016 tarihinde kararı temyiz ettiği, mahkemenin 11/11/2016 tarihli ek kararıyla temyizin süreden reddine karar verdiği, 17/11/2016 ve 18/08/2017 tarihli dilekçeleriyle ek kararın temyiz edilmesine rağmen mahkemenin dosyayı temyiz yasa yoluna göndermemesi,
2-Dosya kapsamına göre, müşteki ...’in yokluğunda verilen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli kararın müştekiye tebliğ edildiğine ilişkin davetiyenin dosya arasında bulunmadığı, bu nedenle usule uygun olarak tebligat yapılıp-yapılmadığının anlaşılamaması nedenleriyle hükmün usulüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, (...) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 24.05.2016 tarihli ve 2015/1250 E., 2016/656 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 22/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy