MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2016 gün ve 2016/950 esas, 2016/436 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca TCK’nın 142/2-h, 143.maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanıklara, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiği gözetildiğinde tebliğnamedeki bozma isteyen 1 nolu görüşe ve müşteki vekilinin mahkemede alınan 25/02/2020 tarihli beyanında sanıkların kalan zararı da ödediklerini, sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızalarının bulunduğunu belirtmiş olması karşısında, mahkemenin sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması koşullarının oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden bozma isteyen 2 nolu görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
I)Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,
II)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
Sanık hakkında daha önce kurulan 14.12.2016 tarihli hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesince bozulduğu, bu haliyle kazanılmış hak teşkil eden 14.12.2016 tarihli hükümde sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmadığı halde, 25.02.2020 tarihli hükümde yeniden hüküm kurulurken CMUK'nın 326/son maddesindeki kazanılmış hak gözetilmeden; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1-Aynı mağdura yönelik olarak aynı suçun, aynı ya da çok kısa zaman aralığı içinde birden fazla işlenmesi durumunda tek suçun oluşacağı, bu bağlamda sanıkların Hyundai panelvan araç ile bir düğünden dönerken yolun hemen kenarındaki depoda gördükleri fındıkları çalmaya karar verip, aracın alabildiği kadar olacak şekilde ve araçta yer kalmadığı için 15 çuval fındığı araca yükleyip TEM Hendek yolu üzerinde mısır tarlasının içine görünmeyecek şekilde bıraktıktan sonra yol süresi hariç hiç ara vermeden tekrar suça konu yere dönüp 10 torba kadar daha fındığı tekrar araca yükleyerek diğer fındıkların yanına bıraktıkları anlaşılmakla sanıkların eylemlerinin tek suç oluşturduğu; bu nedenlerle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanma şartları oluşmadığı halde zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle, atılı suçlardan fazla cezaya hükmolunması
2-Yargıtay( Kapatılan ) 17. Ceza Dairesi'nin 06.02.2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilen 14.12.2016 tarihli kararda sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan 1 yıl 13 ay hapis cezalarının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeyerek, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan sanıklar hakkında 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi,
3-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulmasına rağmen suç isminin konut dokunulmazlığının ihlali yerine işyeri dokunulmazlığını bozma şeklinde yanlış yazılması,
4-Sanık ... hakkında daha önce kurulan 14.12.2016 tarihli hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay ( Kapatılan ) 17. Ceza Dairesince bozulduğu, bu haliyle kazanılmış hak teşkil eden 14.12.2016 tarihli hükümde sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmadığı halde, 25/02/2020 tarihli hükümde yeniden hüküm kurulurken CMUK'nın 326/son maddesindeki kazanılmış hak gözetilmeden; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince kısmen istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.