MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafıinin 01/08/2016 tarihli tavzih istemini içerir dilekçesi üzerine dosyanın temyiz incelenmesi için Yargıtay’a gönderilmesi gerekirken, mahkemece yapılan değerlendirme sonucunda, 03/08/2016 tarihinde verilen 2016/116 E. ve 2016/409 K. sayılı ek kararın hukuken geçersiz olduğu ve sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 12/07/2016 tarihli hükmü 01/08/2016 günü temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 310 maddesi uyarınca yasal süresinde olmadığı; usulüne uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın, 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan müşteki kurumun da hükmü temyiz yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafii ile müşteki kurum vekilinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 05/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.