Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.02.2017 tarihli ve 2014/280 E., 2017/64 K. sayılı mahkûmiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonunda; 08.11.2018 tarihli ve 2018/234 E., 2018/15553 K. sayılı ilam ile ilk hükmü temyiz etmeyip lehe sirayetten yararlanan sanığın hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin sanık hakkındaki ret kararının kaldırılması ile sanık hakkındaki ilk mahkumiyet hükmünün Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edildiği ve bozmanın da aleyhe olduğu, lehe sirayetin söz konusu olmadığı, bu itibarla sanığın bozma sonrası verilen 09.02.2017 tarihli karara yönelik süresinde yaptığı temyiz isteminin kabul edilebilir olup, temyiz talebinin esastan incelenmesi gerektiği değerlendirilmekle, Dairenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararına itiraz edilmesi yönelik 11.01.2022 tarihli ve KD – 2021/152562 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle;
Daha önce verilen kararın, Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 08.11.2018 tarihli ve 2018/234 E., 2018/15553 K. sayılı ilamı ile incelenip sonuçlandırılmış olması ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 03.11.2020 tarihli ve 245 sayılı kararıyla 13. Ceza Dairesinin kapatılarak dosyalarının Yüksek 6. Ceza Dairesine devredilmesi nedeniyle bozma sonrası kurulan hükmü temyizen inceleme görevi 6. Ceza Dairesine ait olduğundan dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.