Nitelikli hırsızlık suçundan sanıklar ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 35/2, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 4.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziosmanpaşa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2015 tarihli ve 2015/19 esas, 2015/350 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/01/2022 gün ve 20672/2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/02/2022 gün ve 2022/12294 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Gaziosmanpaşa 14. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın diğer sanık ... yönünden, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/19901 esas, 2020/12996 karar sayılı ilâmı ile onanması sonucu kesinleşmiş bulunması karşısında, kanun yararına bozma yoluna gidilmesine kanunî imkân bulunmamakla birlikte, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2020 tarihli talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesi kapsamında anılan Dairenin onama ilâmına yönelen itiraz olarak merciince değerlendirilmesi gerektiği düşünülerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre,
1-Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesi uyarınca temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenip, anılan Kanun'un 35/2. maddesine göre 3/4 oranında indirim yapılarak 6 ay hapis cezası belirlenmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 8 ay hapis cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 62/1 ve 50/1-a maddelerinin uygulanması sonucunda 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 4.000,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,
2-Adli para cezasının tayininde bir günün karşılığı olan miktarın takdirinde uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinin yazılmamasında,
3-Suç tarihinde güneşin saat 17:47'de battığı, gece vaktinin 18:47'de başladığı dikkate alındığında, suçun 22:00'da meydana gelmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Gaziosmanpaşa 14. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın diğer sanık ... yönünden, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/19901 esas, 2020/12996 karar sayılı ilâmı ile onanması sonucu kesinleşmiş bulunması karşısında, kanun yararına bozma yoluna gidilmesine kanunî imkân bulunmamakla birlikte, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 16/12/2020 tarihli talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesi kapsamında anılan Dairenin onama ilâmına yönelen itiraz olarak merciince değerlendirilmesi gerektiği düşünülerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre,
1-Sanık ... Bayraktar hakkında, mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesi uyarınca temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenip, anılan Kanun'un 35/2. maddesine göre 3/4 oranında indirim yapılarak 6 ay hapis cezası belirlenmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 8 ay hapis cezası tayin edilmesini takiben, aynı Kanun'un 62/1 ve 50/1-a maddelerinin uygulanması sonucunda 3.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 4.000,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2-Adli para cezasının tayininde bir günün karşılığı olan miktarın takdirinde uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinin yazılmaması,
3-Suç tarihinde güneşin saat 17:46'da battığı, gece vaktinin 18:46'da başladığı dikkate alındığında, suçun 22:00'de meydana gelmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (GAZİOSMANPAŞA) 14. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 25.11.2015 tarihli ve 2015/19 E., 2015/350 K. sayılı kararının belirtilen nedenlerle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 01/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.