MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... müdafii tarafından dosyaya sunulan 24/03/2021 tarihli dilekçe içeriğine göre sanık müdafiinin, temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 25/03/2021 tarihli ve 2013/486 Esas - 2014/335 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde bulunduğu ve yokluğunda verilen kararın sanığa tebliğine ilişkin 25/11/2014 tarihinde sanığın MERNİS adresinde yapılan tebligata dair tebligat parçasında sanık ile aynı konutta oturduğu belirtilen “...” isimli bir yeğeninin bulunmadığının, Dairemizin bu yönde araştırma yapılmasını isteyen 31/01/2022 tarihli ve 2021/21929 Esas - 2022/805 Karar sayılı iade kararı üzerine yaptırılan kolluk araştırması ile anlaşılması karşısında; eski hale getirme isteminin kabulü ile temyizin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamı bulunsa da suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıka olmadığı, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6 fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmek suretiyle sanığın tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak tayin edilen cezanın ertelendiği, erteleme müessesesinden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden, “CMK nun 231. maddesinin 6. fıkrasında düzenlenen şartlar birlikte oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” şeklindeki dosya içeriğine uygun olmayan ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Oluşa, dosya içeriğine ve tanık beyanlarına göre; olay gecesi saat 01.00 sıralarında eylemin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereğince sanığın cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.