Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 35/1, 151/1 ve 62/1. (iki kez) maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının anılan Kanun'un 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli ve 2016/1033 esas, 2017/583 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/04/2022 gün ve 94660652-105-63-5357-2022- Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/05/2022 gün ve 2022/53374 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre;
Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "etkin pişmanlık" başlıklı 168. maddesinin uygulanmama nedeninin tartışılmamış olduğu anlaşılmakla, sanığın mahkemece savunmasının alındığı 30/11/2016 tarihli beyanında, olay nedeniyle meydana gelen zararı karşılamak istediğini belirttiği, müştekinin ise aynı tarihli beyanında maddi zararı olan 200,00-TL'nin giderilmesini talep ettiği, sonraki celse sanığa müştekinin zararının karşılaması için süre verildiği, sanığın ise sonraki celsede müştekiye zararını karşılamak üzere 150,00-TL ödediğini belirttiği ancak daha sonraki celsede müştekinin sanığın babasının kendisini arayarak zararı gidermek istediğini söylediği halde kendisinin kabul etmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11/07/2019 tarihli ve 2019/2105 esas ve 2019/12822 sayılı kararında da ''Suça sürüklenen çocuğun 11/02/2014 tarihli oturumda alınan savunmasında müştekinin zararını gidermek için süre istediğini belirttiği, müştekinin ise aynı duruşmada zararının giderilmesini istemediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, müştekinin çekmecesinden alınan 400 TL zararı ödemeye hazır olan suça sürüklenen çocuğa ödeme yapabilmesi için tevdii mahalli tayin edilip makul bir süre de verilerek sonucuna göre hırsızlık suçundan TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulmasının bozmayı gerektirdiği'' belirtildiği üzere, somut olayda sanığın 30/11/2016 tarihinde istinabe yoluyla alınan ifadesinde müştekinin zararını karşılamak istediğini beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın müştekiye ödeme yapabilmesi için tevdii mahalli tayin edilip, meydana gelen zararı belirlenen ödeme mahalline yatırması halinde, 5237 sayılı Kanunu'nun 168. maddesinin diğer şartlarının da oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi ve hukuki durumunun buna göre tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, 19/12/2016 tarihli duruşmada sanığa zararı karşılaması için bir sonraki celseye kadar süre verilmekle yetinilip, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık ... hakkında müştekiye ait motosikletin boyun kilidini kırarak, sürükleyip götürdüğü ve muhtelif yerlerinde de ezik ve çizikler oluşturması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulmuş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.01.2014 Tarih, 2013/2-686 Esas ve 2014/19 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.