MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 gün 274-300; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir. Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış bulunduğundan, Yargıtay’a ait olduğu, sanık ...’ye gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğine ilişkin, Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 27.04.2017 ve 20.02.2018 tarihli iade kararlarına istinaden, mahkemesince sanık ...’nin savunmasında en son bildirdiği adrese tebligat çıkarıldığı, fakat adreste bildirilen mahallede belirtilen sokağın olmaması nedeniyle tebligatın iade edildiği, ikinci olarak sanığın MERNİS adresine tebligat çıkarıldığı, sanığın adreste tanınmaması nedeniyle iade edildiği ve son olarak sanığın MERNİS adresine tekrar çıkarılan tebligatın TK.’nun 21/2. maddesine göre 20.06.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinin tespiti ile yapılan incelemede;
20.06.2018 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 20/12/2021 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 30.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy