MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...’in yokluğunda verilen 13.03.2020 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekirken, doğrudan bilinen en son adresinden de farklı olan “Mahkeme mah., Dr. ...... Burhaniye / Balıkesir” adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın öğrenme üzerine yaptığı 18.06.2020 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1- Sanık ... hakkında suçtan zarar gören ... Elektrik A.Ş.’ye ve sanık ... hakkında suçtan zarar gören ... A.Ş ve katılan ... Telekom A.Ş.’ye yönelik eylemlerinden dolayı kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanıklar ... ve ... hakkında ... Elektrik A.Ş.’ye yönelik eylemlerinden dolayı hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından ve sanık ... hakkında Türk Telekom A.Ş.’ye yönelik eyleminden dolayı hükmolunan ceza bakımından CMK'nın 294. maddesinde ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme de gözetilerek, sanık ...’un temyiz dilekçelerinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ... Telekom A.Ş.’ye karşı eylemlerinden dolayı kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...’in temyiz isteminin, beraat etmesi gerektiğine, iki ayrı suçtan mahkûmiyet verilmemesi gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşmak için makûl bir gerekçe olmadığına, TCK’nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık ...’in temyiz isteminin hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, sanık Seyhan Kuzu’nun temyiz isteminin TCK’nın 62. maddesinin uygulanmadığına ve sanık ...’ın temyiz isteminin de atılı suçu işlemediğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin düşmeye dair kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN istem gibi ONANMASINA, 03.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.