MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
08/11/2013 tarihinde ceza infaz kurumunda yapılan tebliğ işleminde gerekçeli kararın içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunmasına rağmen cezaevi idaresince kararın bir suretini okumak/almak suretiyle tebliğ edildiği, bu şekilde yapılan tebliğin CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşılmış ise de, dosya kapsamından sanığın cezaevinden gönderdiği 27/12/2016, 06/01/2017 ve 07/12/2021 tarihli dilekçelerinde herhangi bir temyiz isteminde bulunulmadan uzlaştırma işlemi yapılmasını talep ettiği, mahkeme tarafından 28/12/2021 tarihli ek karar ile infazın durdurulmasına, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verildiği, ek kararın cezaevinde bulunan sanığa 30/12/2021 tarihinde okunup anlatılarak tebliğ edildiği, uzlaştırma işlemleri sonucunda 09/03/2022 tarihinde tarafların uzlaşamadığına dair uzlaştırma raporunun düzenlendiği, sanığın 17/11/2021 tarihinde sunduğu dilekçeyle temyiz ve eski hale getirme isteminde bulunduğu, sanığın 27/12/2016, 06/01/2017 ve 07/12/2021 tarihli dilekçelerinde uzlaşma talep etmesi üzerine kararı iyice okuyup incelediği ve olayın farkına vardığına dair anlatımları da nazara alındığında; en geç 06/01/2017 tarihi itibariyle öğrendiği kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 17/11/2021 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 03.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.