MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2994 E., 2019/315 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
I. Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyizi isteminin "olay günü veya olay tarihinden sonra sanığın Türkeli ilçesinde bulunmasının atılı suçu işleyeceği anlamına gelmediğine, sanık hakkında resim eşleştirme ve tespit tutanağının hiçbir şekilde hükme esas alınmaması gerekirken hükme esas alındığına, alt sınırdan uzaklaşılıp, cezanın üst sınırına yakın bir şekilde ceza tayinine gidildiğine, herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin takdiri indirim yapılmadığına"; sanık ...'in temyiz isteminin, "mahkemece verilen mahkûmiyet kararının hatalı olduğuna, dosya kapsamında elde edilen deliller mahkûmiyete elverişli deliller olmadığına, suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı deliler dosyada mevcut olmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1.Sanıkların tüm aşamalarda, dosya içerisinde bulunan hırsızlık anına ilişkin kamera görüntülerindeki kişilerin kendileri olmadıklarını ve atılı suçu işlemediklerini beyan etmeleri karşısında mahkemece, sanıkların çeşitli açılardan çekilen ve dosya arasında bulunan teşhise esas fotoğrafları ile CD görüntülerinin bu konuda uzman Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Daire Başkanlığına, Polis Kriminal Laboratuvarına veya TRT Kurumuna gönderilip olay anını gösteren kamera kayıtlarının büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle, görüntüler değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,
2. Kabule göre de;
Sanık ...'ın hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinin uygulanması talep edilmediği halde sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesine uygun şekilde ek savunma verilmeden anılan maddenin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Türkeli Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.