MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Av. ...’in, sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın 25/05/2004 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafii istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, mahkemece 24/10/2011 tarihli duruşmada sanığın müdafii talebi olmadığından daha önce sanığa re’sen müdafii olarak atanan Av. ...’ın görevinin sonlandırılmasına karar verildiği halde, 09/03/2022 tarihli ek kararın sanık müdafii olarak Av. ...’e tebliğ edildiği ve kararın da adı geçen avukat tarafından temyiz edildiği, Av. ...’in sanık hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafii olarak kararı temyiz eden Av. ...’in temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanığın, hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yokluğunda verilen kararın, tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa karar içeriği okunup, anlatılmak” suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında, sanığın annesine 14/12/2011 tarihinde yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmış ise de, sanık hakkında 22/06/2011 tarihinde verilen erteli hapis cezalarının, denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle 12/11/2019 tarihli ek karar ile infazına karar verildiği, sanığın bu karara yönelik 19/11/2019 tarihli itirazının Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/12/2019 tarihli kararı ile reddedildiği, sanığın 25/06/2020 tarihli dilekçesi ile uzlaşma yasasından faydalanma talebinde bulunduğu, bu talebinin 26/06/2020 tarihli ek kararı ile reddedildiği, sanığın 08/01/2022 tarihli dilekçesi ile dosyasında mevcut tebligat örneklerinin kendisine gönderilmesini istediği, mahkemenin 08/02/2022 tarihli müzekkeresi ekinde dosya örneğinin sanığa gönderildiği hususları bir arada nazara alındığında, sanık 16/02/2022 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuş ve bu talebi üzerine 09/03/2022 tarihli ek karar ile kesinleşmenin iptaline karar verilmiş, sanık tarafından ayrıca 15/03/2020 tarihli dilekçe ile de temyiz talebinde bulunulmuş ise de, en geç 25/06/2020 tarihi itibariyle öğrendiği kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 16/02/2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 26/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.