MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1739 E., 2021/2798 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 52. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e, 62. maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, katılanı arayan numaranın kendisine ait olmadığına, parayı hesabına gönderdiği Havva isimli kişinin tanık olarak dinlenmediğine, buna benzer başka bir dosyada beraat kararı verildiğine, bu olayda kullanılan IP adresinin araştırılmadığına, beraatine karar verilmesini talep ettiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Tüm dosya içeriğine göre; sanığın, katılanı arayıp, hesabına para yatacağından bahisle banka hesap bilgilerine ulaştığı ve katılanın hesabından kendisine ait hesaba para aktardığı somut olayda; eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e. maddesinde düzenlenen "bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık" suçunu oluşturduğuna dair Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından; Tebliğnamede'ki bozma düşüncesine iştirâk edilmemiş, dosya içeriğine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında aleyhe istinaf istemi bulunmadığı ve ilk derece mahkemesince verilen 4 yıl hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezasının 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olduğu, bu nedenle hükmolunan 5 yıl hapis cezasının 4 yıl hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 4 yıl hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve infazın bu miktar üzerinden yerine getirilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen anılan hukuka aykırılığın aynı Kanun'un 303/1-f maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından kazanılmış hakka ilişkin bölümün çıkarılmasına, yerine "... 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 283. maddesi gereğince sanık hakkında hükmedilen 5 yıl hapis cezasının 4 yıl hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına..." ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.