MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2258 E., 2022/3795 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın psikolojik rahatsızlıkları olduğuna, uzun yıllardır rapor kullanmakta olduğu raporlu ilaçları bulunduğuna ve olay günü kullanmakta olduğu ilacı almadığına, şikâyetçinin şikâyetini geri aldığına, sanık hakkında TCK’nın 30. maddesindeki hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığa ceza verilmesinin, suçsuzluk karinesine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırılık teşkil ettiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre sanığın, 13.04.2019 tarihinde gece saat 01.00 sıralarında şikâyetçi ...'in iş yerine gelerek masa üzerinde bulunan anahtarı alıp iş yeri önünde bulunan aracı çalıştırarak çaldığı, şikâyetçinin kolluğa başvurması üzerine, aynı gün tarihli ve 04.40 saatli kolluk tutanağına göre anahtarın ve aracın şikâyetçiye teslim edildiği, sanığın aynı gün saat 05.00 sıralarında şikâyetçinin iş yerine tekrar giderek yağma suçunu işlediği iddiasıyla İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2020 tarihli, 2019/498 Esas, 2020/61 Karar sayılı dosyası kapsamında yargılama yapıldığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından düşme kararı verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 19.11.2020 tarihli, 2020/300 Esas, 2020/603 Karar sayılı dosyasıyla duruşma açılıp sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan 4 yıl 7 ay hüküm kurulduğu, bu kararın, temyiz incelemesinde Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.02.2024 tarihli, 2022/4718 Esas, 2024/2377 Karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; sanığın gerçekleştirmiş olduğu eylemler arasında hukuki ve fiili irtibat bulunmadığı anlaşıldığından Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sadece aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Torbalı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.